Als bonus in mijn tuin een prachtige roos, zo mooi dat ik niet kon nalaten hem te fotograferen. Hij stak zijn prachtige bloem door het hek naar buiten en het leek alsof hij rondkeek wat er door het gaas heen te beleven viel. Nu zoveel was dat niet meer, de blaadjes van andere planten en bloemen waren gesmet door de vele regen en wind maar deze ene roos trok zich van dit alles niets aan. De herfst deed hem weinig. De bonus die ik hem toedichtte had hij dubbel en dwars verdiend, maar het zal niet bij die ene roos blijven, de bomen zullen nog prachtig verkleuren, de paddenstoelen zullen ons weer verrassen en het lijkt in dit jaargetij vaak alsof je het voor het eerst beleeft. Eigenlijk heb je altijd wel een bonus te pakken wanneer je in de natuur rondkijkt. Je wordt er blij van. Datzelfde overkomt je soms terwijl je er heel niet op rekent. Onbekende, vriendelijke mensen die je even toeknikken, bekenden die vragen hoe het met jou en je gezin gaat. Hoe het met het project in Ghana gaat (want ook daar ben ik zoals velen weten nauw bij betrokken). Wat een bonus dat er alweer zoveel geld binnen is. Zie ook het ingezonden stukje van SOLA. Wat fijn dat er zo ontzettend veel lieve mensen op deze aarde rondlopen. Ondanks de vele narigheid die je hoort moet je jezelf maar steeds voorhouden dat er heel veel meer mensen aardig en goed zijn dan slecht. En ik eindig dit stukje met vers 2 van Gezang 44:
Die eeuwig rijke God moge ons reeds in dit leven een vrij en vrolijk hart en milde vrede geven. Die uit genade ons behoudt te allen tijd, is hier en overal een helper die bevrijdt.